|
حضرت عباس
السلام علیک یا عباس بن علی(ع)
بر روی ماه عباس٬ این جلوه حسین است آری قمر ز خورشید٬ خود کسب نور کرده
آراست چون که قامت٬ شد کربلا قیامت بر پا هزار محشر٬ تا نفخ صور کرده
آسایش برادر٬ چون بوده آرزویش آمال دشمنان را یکسر بگور برده
بر گرد خیمه عباس٬ تا صبح می دهد پاس این ماه کربلا را٬ دریای نور کرده
از اوج فکر انسان٬ بنهاده پا فراتر در خلوت حسینی٬ درک حضور کرده
جز خدمت برادر٬ نبوده رای عباس هر گه که در ضمیرش٬ فکری خطور کرده
تا زنده بود عباس٬ غارت نبود ممکن فقدان او عدو را٬ این حد جسور کرده
دشمن پس از ابوالفضل٬ در فکر غارت افتاد یا رب چه با شهیدان٬ سم ستور کرده
از راس اطهر او٬ پیدا بود که دشمن این راس جدا ز پیکر٬ با خشم و زور کرده
بی دست با شاه شهیدان دست دادن بی سر به راه عشق و ایمان سرنهادن
|
عشق يعني غصه و دلواپسي 
